Verwacht wondertjes!

“Wildgroei van tijdelijk contracten” als verklaring voor het stijgende aantal burn-outs. Eén van de conclusies uit het Nationaal Salaris Onderzoek 2017.

Het blijft me verbazen dat werk al snel als hoofdoorzaak van burn-outs wordt aangehaald. Terwijl hoe we werken veel belangrijker is. En niet alleen hoe we werken, maar hoe we alles in ons leven tot nog toe hebben aangevlogen. Het is vaak een opeenstapeling van zelfgemaakte keuzes en handelingen die een persoon uiteindelijk doet opbranden.

Onzekerheid vinden we alles behalve fijn. Het niet-weten hoe bepaalde situaties zullen uitpakken. Daarom zoeken we houvast in tastbare en externe factoren (‘het vaste contract’), terwijl het de innerlijke angst voor onzekerheid is die de stress werkelijk veroorzaakt.

Het maakt ons star en bang

Want juist als we de toekomst willen controleren, als we ons leven volbouwen met zogenaamde zekerheden en braaf voldoen aan de zogenaamde verwachtingen, dan vergeten we te dromen. We vergeten achter onszelf te staan en we verliezen het contact met datgene dat ons vanuit onze tenen blij maakt en doet sidderen van geluk.

En bovenal vergeten we dat we in principe altijd een keuze hebben. Niet in de situaties die ons toekomen, wel in hoe we ermee omgaan, wel in de gedachtes die we laten overheersen. We vergeten te vertrouwen op datgene dat we (vaak al heel lang) diep van binnen voelen. We geven de zekerheid-zoekende-ego het hoogste woord en vrij spel om situaties zwaar(der) te maken en keuzes onmogelijk.

Gek genoeg verzetten we ons vaak tegen dat wat we zo graag zeggen te willen. We klagen er liever over dan dat we het aanpakken. Blijven hangen tot we klappen.

Waarom? Tsja...

Een stap zetten zonder precies te weten waar die stap naartoe leidt is eng. Het voelt instabiel, wellicht eenzaam, en dat vinden we niet prettig. Maar als we die angst nou eens wat vaker loslaten, omzetten naar gezonde spanning, naar excitement voor wat komen gaat. En ervan uitgaan dat het hoe dan ook wel goed komt, als je maar eerlijk blijft tegenover jezelf. Kijk eens wat er dan gebeurt. Is dat echt zo erg? Ik verwacht het tegenovergestelde; ik verwacht wondertjes.